Waardeketenmodel

WAARDEKETEN

House of Design werkt met wat we noemen een waardeketenmodel. Hierin staat de ontwerper centraal. We koppelen de ontwerper aan materiaal, techniek/productie, kennis, educatie en markt. Ook vragen we de ontwerper na te denken over wat er met het product gebeurt als het is opgebruikt.

We noemen het een waardeketen omdat we de productieketen koppelen aan bijbehorende effecten op het milieu en de maatschappij. Dit zijn de waarden die we willen beïnvloeden; minder afval, biodiversiteit, verlaging CO2 uitstoot, lokale kennis en werkgelegenheid, nieuwe verdienmodellen, veranderende binnenstad. Zo werken we aan een toekomstbestendige samenleving.

House of Design heeft voortgaande jaren onderzocht hoe de we de productieketen kunnen verduurzamen en wat er voor nodig is om dit ook realistisch te maken. Per schakel hebben we projecten opgezet, deze komen samen in het model.

SCHAKELS VAN DE WAARDEKETEN

Ontwerper
In onze benadering van de keten zetten we de ontwerper centraal. Een ontwerper maakt keuzes tijdens het ontwerpproces van een product: het onderwerp (concept), het bijbehorende materiaal en welke techniek nodig is. Hij doet onderzoek en kiest partners. Hiermee creëert hij een eigen productieketen.

Materiaal
Duurzaam materiaal kan gemaakt worden van lokale hernieuwbare gewassen. Als er vraag komt naar deze gewassen, resulteert dit in een extra of nieuw verdienmodel voor boeren. Wanneer boeren meerdere gewassen verbouwen leidt dit tot biodiversiteit, hetgeen momenteel erg nodig is voor welzijn mens en dier.

Onderzoek
Om plaatmateriaal of biogranulaten te maken van de gewassen is onderzoek en kennis nodig. Een deel van de kennis om de gewassen te verbouwen of vervaardigen leren we van de oude ambachten.

Voor de nieuwe hernieuwbare materialen, zoals bioplastics, werken we samen met kennisinstellingen die onderzoek doen en proeven maken van diverse gewassen om in samenwerking met ontwerpers halffabricaten te ontwikkelen.

Productie
Om van de halffabricaten producten te kunnen maken en te kunnen produceren hebben we een lokale maakindustrie nodig, productiecapaciteit. Het grootste deel van de productie wordt nu uitbesteed aan verre landen.
De productie vindt plaats via het netwerk van de Maakplaats.

Educatie
Op scholen introduceren we de maakeducatie aan docenten en leerlingen door ze kennis te laten maken met 3D denken en 3D printen. 3D denken bestaat uit oplossingen te bedenken om verbindingen te kunnen maken. Hoe kun je een tafel maken zonder ducttape, tie-wraps of lijm? Ambachtslieden doen dit al jaren, zet hun manier om in een 3D tekening om het daarna 3D te printen. Het printen gebeurt met bioplastic dat van de lokale gewassen is gemaakt.

We inspireren leerlingen om het vak ‘maken’ te kiezen en we laten ze zien hoe ze in de toekomst in de regio kunnen blijven werken. Hiermee willen we lokale werkgelegenheid stimuleren.

Markt
Het werkt alleen wanneer er ook vraag naar de producten is. Is er een markt? We vragen de overheid ‘launching customer’ (aanjager) te zijn, door bijvoorbeeld bij aanbestedingen te kijken naar de lokale markt.

De producten worden ook via winkels verkocht. House of Design heeft hiervoor het concept ‘shared store’ ontwikkeld: de winkelier en ontwerper delen de winkel en organiseren samen een activiteit voor de klant. Hiermee stimuleren we beleving en interactie in de winkel. Dit zorgt voor: de klant een nieuwe winkelervaring, de ontwerper een nieuw verkoopkanaal en voor de winkel nieuw publiek. Winkeliers in de steden en dorpen moeten inspelen op het het veranderende koopgedrag. Wij doen dit door beleving en het maakproces dichter bij de klant te brengen.

Hergebruik
Wat gebeurt er met de producten wanneer het kapot is of wanneer men iets anders wil? Tijdens het ontwerp, kiest de ontwerper hoe zijn product ‘eindigt’. Als nieuwe grondstof, basis voor een nieuw product of blijft hij eigenaar van het materiaal en biedt hij de klant service en nieuwe producten? Of wordt het product het nieuwe erfgoed van de 21e eeuw?